Postępy kliniczne w terapii genowej Aktualizacje badań klinicznych terapii genowej w hemofilii

Postępy kliniczne w terapii genowej Aktualizacje badań klinicznych terapii genowej w hemofilii

Hemofilia (07). Peyvandi, Flora; Garagiola, Isabella

Włoscy badacze kliniczni dokonują przeglądu różnych postępów klinicznych przy użyciu terapii genowej w leczeniu hemofilii A i B. Po modelach zwierzęcych w latach 1990. XX wieku wykazano, że wektory wirusa adenowirusowego (AAV) wykazały skuteczną ekspresję czynnika IX (FIX), naukowcy zauważają, że pierwsze badanie kliniczne pacjentów z hemofilią B udokumentowało terapeutyczne poziomy FIX, chociaż efekt trwał tylko kilka tygodni. Dzięki ulepszeniom w projektowaniu wektorowym poziomy krążących FIX wzrosły do ​​2% -5% na dłuższy okres czasu. W najnowszych opracowaniach badacze byli w stanie poprawić ekspresję FIX do ponad 30%, wstawiając wariant Padua FIX do cDNA F9. Doprowadziło to do przerwania wlewów i zmniejszenia krwawień. W przypadku hemofilii A u pacjentów leczonych wektorem AAV zawierającym zoptymalizowany pod względem kodonów cDNA F8 z delecją domeny B zaobserwowano ekspresję transgenu przez 3 lata i poziom aktywności FVIII w krążeniu 52.3%. Podwyższone enzymy wątrobowe odnotowano u niektórych pacjentów w badaniach klinicznych ukierunkowanej na leczenie AAV terapii genowej hemofilii A i B. Podczas gdy leczenie sterydami rozwiązało problem u dużej grupy pacjentów, naukowcy zauważają, że mechanizm patofizjologiczny odpowiedzialny za toksyczność wątroby jest nadal niejasne i będące przedmiotem trwającego dochodzenia.

Odnośnik